De (on)barmhartigheid van CDA en CU inzake de vluchtelingenproblematiek in Griekenland

Hoewel het technisch goed verliep hopen wij van harte, dat de eerste digitale raadsvergadering op 6 mei 2020 ook gelijk de laatste zal zijn. Wij roepen het college en de griffie op een zaal te zoeken, die een openbare, fysieke zitting weer mogelijk maakt met in achtneming van de RIVM regels.

Tijdens de raadsvergadering werd de motie van GroenLinks behandeld om een signaal aan het kabinet af te geven om een deel van de kinderen uit Griekse vluchtelingenkampen in Nederland op te vangen. Mevrouw Geurtz (GroenLinks) heeft zich zeer ingespannen om het lot van deze alleenstaande kinderen onder de aandacht te brengen. GroenLinks en andere partijen zijn kortweg van mening, dat Nederland achterblijft bij andere landen om Griekenland een helpende hand toe te steken bij deze specifieke problematiek van alleenstaande kinderen.

Harlinger Belang heeft deze motie vanuit humanitaire overwegingen gesteund. Er was meer steun, ook burgemeester Sluiter sprak empathische woorden in zijn beantwoording. De motie werd met 10 stemmen voor en 7 tegen aangenomen.

Wel hebben wij verbaasd en soms zelfs onthutst geluisterd naar de argumentatie en het verhullend taalgebruik van met name de christelijke partijen CDA (de heer Sijtsma) en CU (mevrouw Liefting) om aan te geven tegen de motie te stemmen. Partijen die zich altijd laten voorstaan op barmhartigheid, keken in dit geval de andere kant op. De partijdiscipline vanuit Den Haag was leidend, hebben wij uit hun relaas geconcludeerd.

Zelden hebben we zoveel woorden horen uitspreken om dit gedraai een vorm te geven. Wij verwijzen naar de webcam van de vergadering en andere media. Oordeelt u zelf.

De heer Sijtsma (CDA) schept er altijd genoegen in om lokale partijen, zoals Harlinger Belang, de maat te nemen als het gaat om het uitoefenen van invloed in beleidszaken buiten de gemeente Harlingen. Ter zijde: in de statuten van Harlinger Belang staat, dat wij ons uitsluitend richten op de lokale, gemeentelijke politiek. Wel kunnen leden individueel ook lid zijn van een landelijke partij.

Hij mag dan immer graag doen voorkomen, dat hij de provinciale en landelijke CDA kopstukken spreekt. Het zal allemaal wel, maar daar hoort dus ook ‘kadaverdiscipline’ bij, zo blijkt. Dat wisten we uiteraard wel, maar dit voorbeeld illustreert het des te meer. Het kan ook anders, meneer Sijtsma en mevrouw Liefting, gezien de steun voor de motie van andere, landelijke partijen, zoals D66 en PvdA. Zij keken niet weg, maar namen hun eigen verantwoordelijkheid.